MIRACLE

เรียนรู้จักรัก"ตัวเอง"

 

----------------------------------------------

ถ้านำคำว่า "รัก" ไปไว้ตรงหน้า

ของประโยคหรือคำ ๆใดก้ตาม

ความหมายที่ตามมา

คงมีความพิเศษกว่าปกติทั่วไป

         

           ไม่ว่าจะเป็น รักการอ่าน รักการเรียน รักกีฬา รักรถ รักสัตว์ รักเด็ก ๆ รักการวาดรูป อะไรแบบนี้ดังนั้นสิ่งที่คุณรัก...คือสิ่งที่คุณจะทำด้วยความเอาใจใส่และทำอย่างดีที่สุด

           แต่ที่มีความหมาย และความสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ และน่าจะเป็นเหตุผลโดยธรรมชาติของมนุษย์ทุก ๆคน นั่นคือ "รู้จักรักตัวเอง"  เมื่อมีความรัก ให้แก่ตัวเอง ก็เป็นแรงจูงใจใความพยายามค้นหาสิ่งดี ๆ มาเติมเต็มให้กับชีวิตเสมอ ๆในทุก ๆ ด้าน เช่น การเรียน การงาน การตัดสินใจต่าง การใช้ชีวิต และมีอีกหลาย ๆ อย่างที่ดีขึ้น

           ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่เราทำ เราจะเลือกสรรและคัดกรองอย่างดีที่สุด นั่นก็เพื่อเราจะได้ครอบครองสิ่ที่ดีที่สุดตามมาเสมอเสมือนเวลาที่คุณรักใคร ก็จะมอบสิ่งดีให้ไปโดยไม่มีเสียดายในลักษณะเดียวกัน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อรักตัวเองก็จะยิ่งแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้แกตัวเองเหมือนกัน

           หากแต่ในทางตรงกันข้าม ถ้ามีเรียนรู้จักรักตัวเองอย่างถูกต้อง สิ่งที่ตามมาคือ การใช้ชีวิตอย่างเฉยเมย และละเลยจากเหตุผลที่ดี ใช้ชีวิตเพื่อตักตวงสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมาถายหลังว่าจะเป็นคุณหรือโทษอย่างไรแค่ไหน

           เมื่อมองลึก ๆ ลงไปในปัญหาของคนในปัจจุบัน ความจริงแล้ว ไม่ใช่ว่าจะมีเจตนาไม่รักตัวเอง แต่กลับไม่เข้าใจ และไม่เรียนรู้จักรักตัวเองให้ถูกต้องมากกว่า มนุษย์ทุกคนมีสัญชาติญาณในการรักตัวเองทั้งนั้น ไม่ว่าจะคนดีหรือคนเลว เพียวแต่แตกต่างกันตรงที่เข้าใจ รักถูกต้อหรือจะรักผิดทาง

           การรุ้จักรักตัวเอง จึงต้องรักอย่างถูกต้องและมีเหตุผลที่ดีตามมาตลอด และควรคิดถึงอยู่เสมอต่อสิ่งที่ตนจะตัดสินใจว่าเหมาะควรแค่ไหน ดีหรือร้าย สุขหรือทุกข์ สร้างสรรค์ชีวิตหรือทำร้ายตัวเอง

           ความแตกต่างระหว่างคนสองคนซึ่งมีท่าทีต่อการแก้ไขปัญหาอาจจะไม่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น เวลาผิดหวังใจเรื่องใดเรื่องหนึ่ง...จากที่ผมได้ไปสัมผัสมา

           คนที่ 1 จะแก้ไขด้วยการเที่ยวเตร่และกินเหล้าเพื่อปลอบใจให้ลืม

           คนที่ 2 จะใช้สติคิดอย่างรอบครอบและมีเหตุผล

          ในความเป็นจริงของคนทั้งสอง ถามว่า...รักตัวเองหรือเปล่า ????? นั่นดิ!!!!

          ตอบว่า...ก็คงจะรักตัวเองเหมือน ๆ กันมั้ง แต่แตกต่างกันตรงที่ใช้วิธีการดำเนินชีวิตและการตัดสินใจ ซึ่งไม่เหมือนกัน เพราะเหตุนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ตัองรักตัวเอง อย่างมีสติและเหตุผล ไม่ใช่ใช้อารมณ์เมาในการตัดสินใจ หรือให้อยู่เหนือเหตุผลที่ถูกต้อง

         เบื้องหลังของเหตุผลที่ดีของคนใช้ชีวิตประสบความสำเร็จในทุก ๆ ด้าน ไม่ได้หมายความว่าชีวิตจะไม่มีปัญหา แต่เพราะความรักที่มีต่อตัวเอง ห่วงใยตัวเอง ระมัดระวังต่อการตัดสินใจ ในทุก ๆ ครั้ง คือพลังชีวิตที่สำคัญต่อการตัดสินใจตามมาให้ต่อสู้โดยไม่ย่อท้อ แม้ว่า บ้างครั้งจะเหนือย หรือบางทีก็ล้าหรือท้อ แต่ไม่ยอมเลิกราที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

         "เวลาที่คุณรักใครมาก ๆ สักคน คุณจะรู้และเข้าใจได้ว่า...ควรปฏิบัติต่อคนที่คุณรักนั้นได้อย่างไร เช่นเดียวกัน เวลาที่คุณรักตัวเองต้องมีเหตุผลที่ดีในทุก ๆ เรื่องสำหรับการดำเนินชีวิตต่อทุก ๆสถานการณ์ คนรอบข้างอาจเปลี่ยนแปลงความรักที่มีต่อคุณ แต่อย่าให้คุณเปลียนใจในความรักที่ควรมีให้แต่ตัวเอง

-----------The End-----------

 

 

edit @ 7 Nov 2009 23:39:35 by MIRACLE-l3ROTHEl2

edit @ 7 Nov 2009 23:42:02 by MIRACLE-l3ROTHEl2

หยุดความเศร้าไว้....

ที่ใจเราเอง

.................................................

 

เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด

กับการทำใจให้อภัยใครสักคน

...ที่ทำให้กายใจเราเจ็บปวด...

แต่เราก็ต้องทำให้ได้

เพื่อให้ความสุขและความดี

...มีพื้นที่เติบโตต่อไป...

ตอนเด็ก ๆ ฉันเคยคิดว่าการที่คนเราเกิดมา

แล้วอยู่ในโลกนี้ได้อย่างคนที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นนั้น

...เป็นเรื่องที่ทำได้ยากที่สุด...

และพอโตขึ้นอีกหน่อย

ผมก็ได้เจ้าใจว่าคุณภาพชีวิตที่ดีนั้น

...อยู่ที่ใจของเราเอง...

ถ้าเข้าใจความพอดี และหาจุดที่ใช่ให้ตัวเองได้

...เพียวแค่นี้ชีวิตก็ดีมากพอแล้ว...

แต่เมื่อได้เดินผ่านผู้คน

ตลอดจนผ่านทั้งทุกข์และสุข

...ครั้งแล้วครั้งเล่า...

รวมถึงผ่านจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่

เมื่อมีใครบางคนเอาความทุกข์ก้อนใหญ่

...มาโยนทั้งไว้..

ผมจึงได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่ทำได้ยากที่สุดอย่างแท้จริง

คือ "การให้อภัย การวางความโกรธ ความเกลียด"

ความจริงที่ฉันได้รู้ก็คือเราจะพูดได้แค่ปาก

แต่ใจเราจะไม่คิดอย่างนั้นง่าย ๆ

สิ่งที่เราอาจจะต้องต่อสู้กับตัวเอไปตลอดชีวิต

ก็คือทำอย่างไรให้ตัวเองไม่เจ็บอีกต่อไป

กับใครบางคนที่ทิ้งบาดแผลเอาไว้

ทุกครั้งก่อนเข้านอน ผมจะพยายามขอบคุณ

คนที่หยิบยื่นความทุกข์มาให้

แล้วพยายามบอกตัวเองเสมอ

ว่าขอให้ใจเราอภัยให้เขาอย่างแท้จริง

...เพื่อคืนอิสรภาพให้กับตัวเอง...

วันนี้ผมโกรธยากขึ้น...และเกลียดน้อยลง

พร้อมโต้ตอบความร้ายกาจของเพื่อนมนุษย์

ด้วยความเข้าใจและสันติวิธี

เพราะกลัวว่าตัวเอง

จะเผลอไปทำอะไรให้ใครเจ็บเข้า

"กลัวว่าถ้าเข้าโกรธแล้ว เกลียดแล้ว และเจ็บไปแล้ว"

เขาจะไม่ให้อภัยเราง่าย ๆ

เหมือนที่เราให้อภัยใครบางคน

...ได้ยากเหลือเกิน...

"หากมีใคร...มาทำให้กายใจเราเจ็บปวด

หากวันนี้...ยังให้อภัยเขาไม่ได้เต็มร้อย

แต่ก็ขอให้เราเป็นคนสุดท้ายที่ต้องเจ็บ

อย่าส่งต่อความทุกข์ออกไปให้หัวใจคนอื่น

แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่เราไม่ชอบนัก

หรือคนที่มักสร้างความทุกข์กายทุกข์ใจให้เราเสมอ"

การมีชิวิตอยู่ท่ามกลางความโกรธ ความเกลียด

...ของใครสักคน...

แม้จะไม่ได้ทำให้ชีวิตเราแย่ลงนัก

และความเกีลียดของเขาก็อาจทำอะไรให้เราไม่ได้

แต่วันต่อไป ต่อให้ชีวิตเราดีมากสักแค่ไหน

ต่อให้เราประสบความสำเร็จมากสักเท่าไหร่

เราจะไม่มีวันมีความสุขกับชีวิตได้เลย...

"คนที่เราทำร้าย เขาอจจะต้องต่อสู้กับ

...ความเจ็บปวด...

เพื่อที่จะให้อภัย และปลดปล่อยตัวเอง

แต่ตัวเราเอง จะ ต้องต่อสู้ กับความรู้สึกผิด

...ไปตลอดชีวิต...

เมื่อคำว่า ขอโทษ ของเรา

ไม่มีความหมายมากพอ

ที่จะแลกเปลี่ยนกับคำว่า ให้อภัย

...จากหัวใจของใครบางคน..."

 

 

(เนื้อหาบางส่วนเอามากจากหนังสือ ไม่ได้อ่อนแอ...วันนี้แค่แพ้ทาง)

 

 

edit @ 5 Nov 2009 19:11:55 by MIRACLE-l3ROTHEl2

            ยามเย็นที่แสนเงียบเหงา กับสายฝนที่โปรยปราย ผู้คนต่าง วิ่งวนกัน หาที่หลบฝนหลังจากที่เลิกจากการทำงาน บนท้องถนน มีรถรา วิ่งกัน ให้วุ่น อารมณ์แบบนี้มันชั่งแสนทรมาน มันช่างเป็นเวลาที่โหดร้าย กับใครหลาย ๆ คน เวลาที่ไม่มีใครยืนข้างกาย เวลาที่เดียวดาย กลางกลุ่มผู้คน เหนือยเหลือเกิน กับการที่ได้มายืนตรงที่ใครหลาย คนไม่อยากที่จะยืน ยืนบนเส้นทางแห่งความเหงา กับความทรงจำที่ว่างเปล่า มีใครหลายคน มีความทรงจำดี ๆ มากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ตัวผมก็เหมือนกัน มีหลายเรื่องเป็นความทรงจำดี ๆ แต่ตอนนี้ ความทรงจำบางเรื่องมันเหมือนกับว่ากลายเป็นความว่างเปล่าไปแล้ว มีคนเคยบอกว่า ให้เราเก็บความทรงจำดี ๆ ไว้ และเอาความทรงจำที่ไม่ดี ทิ้งไป จะมีสักกี่คนที่ทำได้แบบนั้น แต่สำหรับตัวผมแล้ว ทำได้ ครับ แต่คงต้องใช้เวลา สักนิด ไม่รู้เหมือนกันว่า เวลาที่เราต้องใช้มันนั้น จะสั้นหรือยาวนานขนาดไหน ผมให้คำตอบกับสิ่งที่เรียกว่าเวลาไม่ได้ บางครั้ง เวลามันก็เปรียบเสมือนดาบสองคม บางครั้งก็ช่วยทำให้เรารู้สึกดีขึ้น บางครั้งก็ช่วยให้เรารู้สึกแย่ลง 

     บางครั้งการที่เรารักใครสักคน มันช่างมีความสุขแบบมากมาย โลกทั้งใบนี้ดูสดใสงดงามแบบบอกไม่ถูก การที่เราได้คุยกับคนที่เรารักมันทำให้เรามีความสุขและยิ้มได้ แต่สิ่งที่เราไม่รู้เลยว่า คนที่เรารักนั้น เขาจะรักเราตอบหรือเปล่าบางครั้งสิ่ง ๆ นี้มันทำให้เรารู้สึกว่า เป็นเหมือนปมด้อยเล็ก ของหัวใจ ใครหลายๆ คน มีผู้คนไม่น้อยที่ประสบปัญหาแบบนี้ มีคนเคยบอกว่า ทำไมเราไม่ลองหันไปรักคนที่เขารักเราดูมันอาจจะทำให้เรามีความสุขกว่าการที่เราได้รักคนที่เรารัก แต่มันก็นะเราไม่ได้รักนิ จะได้เรารักได้ไง แต่ก็รู้สึกดีนะที่ได้มีคนที่เขารักเรา แต่ก็รู้สึกผิดด้วย ตรงที่เราไม่ได้รักเขาตอบ มันก็เลยกลายเป็นกรรมตามสนองตัวเรา เราก็กลายเป็นคนที่รักเขา แต่เขาก็ไม่ได้รักคนที่รักเขา เห้อ ! งง เอาเป็นว่า เขาไม่ได้รักเราแล้วกัน หลายคำถาม และหลายคำตอบเรื่องความรัก เป็นปัญหาโลกแตก แต่ การที่เราได้รักเขา ได้รู้จักเขา มันก็กลายเป็นความทรงจำดี ของเราไปแล้ว การที่เรารักใครสักคนแบบมาก ๆ ต่อให้เรามีคนใหม่ เราก็เลิกรักเขาไม่ได้ ถ้าให้พูดเกี่ยวกับเรื่องความรักนะเหรอ คงยาว ถึงกับยาวมาก

       เหนื่อยจัง ที่ต้องกลายเป็นคนวิ่งตาม ทำไม เวลาเรารักใครสักคน เราต้องวิ่งตามให้เหนื่อยด้วย ทำไมเราไม่อยู่เฉย ๆ จะไปตามมันให้เหนื่อยทำไม เขาจะรักเราหรือไม่รัก มันก็อีกเรื่องหนึ่ง ไม่ต้องไปตามให้มันเหนื่อย แต่ เหนื่อย มันก็มีความสุขไปอีกแบบ

       สุดท้าย จะสุข หรือทุกข์ หรือสมหวัง  มันก็กลายเป็นความทรงจำที่ทำให้เราได้รู้ว่า การที่เราได้รักใครสักคนหนึ่งมันช่างมีความสุข ทุกข์ หรือสมหวัง มันก็เป็นเรื่องธรรมดา ของสัจจะธรรมโลก สู้ต่อไปนะครับ ท่านผู้อ่าน

edit @ 29 Oct 2009 03:20:23 by MIRACLE-l3ROTHEl2